امروز منتظرت بودم اما باز مثله هميشه نيومدي

 من منتظرت مي مونم تا شايد يه روزی

برگردي به اميد اون روز زنده مي مونم...........

باز هم خورشید غروب کرد

باز هم شب فرا رسید

شبی مهتابی و پر از ستاره

به فکرم رسید که یکی از این ستاره ها مال منه

مگه نمی گن هر کسی ستاره داره

خوب ماهم حتما داریم ولی ا نمی دونم کودومه

وقتی سرمو گذاشتم رو بالشت دیدم ای بابا چقدر ستاره

یکیشون از همشون پر نور تر بود تازه چشمکم نمی زد

روشن روشن بود

گفتم تو ستاره من نیستی؟

گفت چرا هستم

همون موقع خوابم برد خوابی عمیق

صبح که آفتاب طلوع کرد دیگه ندیدمش

نبود

خورشید لعنتی

حالا دوباره باید تا شب صبر کنم

با خودم گفتم باشه تا شبم صبر می کنم

اون روز انگار 100 سال گذشت

و آفتاب غروب کرد اومدم بیرون

داد زدم گفتم ستاره سلام

دیدم کسی جوابمو نداد

گفتم شاید نشنید

دوباره داد زدم

 بازم کسی جواب نداد

سرمو رو به آسمون کردم

ستارم کو؟؟؟؟؟؟

هیچکس جواب نداد

یهو دیدم از اون دوردورا یه ستاره کوچولو ستاره ها رو کنار زدو اومد جلو

گفت چیه چرا داد و بیداد می کنی؟

گفتم ستارم کو؟؟؟؟؟؟

داشتم دیوونه می شدم

گفت اومد پیشت

گفتم اون که قشنگ بود

 اون که چشمک نمی زد

 اون که پر نور بود

 اونکه من دوسش داشتم؟

گفت آره همون

گفتم پس کو کجاست؟

گفت تو راهه به زودی میرسه

با خودم گفتم تموم شد. اصلا ما ستاره نداریم

ولی چند روز بعد یکی اومد گفت من ستارم

 و اون الان شده تک ستاره آسمان دلم.

یادمان باشد دریا هم زیر باران خیس میشود

 از اولش..... حتی کمی قبل تر!!؛ تو بودی. يعنی...من.... فهميدم که هستی. خواستی قايم بشی؛ بری ته قصه ها.....جايی که گرگه ديگه هيچ وقت پيدات نکنه!! نتونستی اما!؛ چون تمام مدت حواست بود؛ که مبادا من هم گم بشم!!انقدر زير چشمی مرا پاييدی که يادت رفت اونی که قراره چشم بذاره منم!! دوست نداشتم بازی رو هميشه من ببرم اون هم فقط بخاطر اينکه تو حواست به بازی نبود!! بازی اون قدر تکرار شد تا تو اصلا يادت رفت که اين فقط يه بازيه!! يه روز عزمت رو جزم کردی که بيای. بگی پيدات کردم. اما من زير بارون گم شدم و تو برای هميشه قايم شدی!! گم شدی...... حل شدی.......يه گوشه تو يه قصه ديگه برای خودت جا خوش کردی و از دور..........دوباره مواظب بودی؟؟ الان کجايی؟ ته کدوم قصه آروم گرفتی؟ من رو ميبينی؟ از اول چی؟ من برای تو بودم!!؟ اصلا من هم توی بازی بودم!؟ يا اونی که بازی می کرد؛تنهايی من بود و اونی که بازی می کرد؛ تنها تو بودی!؟ من هنوز چشم گذاشتم. می شمارم..... تا صد تا هزار..... تا يک ميليون... تا..... انقدر قصه می گم تا يه روز توی يکی از همين قصه ها پيدات کنم. تا تو بيای و قصه رو تموم کنی. هنوز می شمارم: ده ؛بيست؛ سی؛چهل..........بيام!!؟

خدارو شکر دلخوری رفع شد و دوباره عشقولی شدیم. الان اینجانب نیشم تا بناگوش بازه از خوشحالی! ولی باید اس ام اسامونو کمتر کنیم با زندگی, آخه زندگیم امتحاناش داره شروع میشه, درساشونم که سخته....با اینکه واسم خیلی سخته ولی می خوام سعی کنم کمتر با اس ام اس بازی مشغولش کنم.آخه دست خودم نیست, زودی دلتنگ میشم, ۱ ساعت ازش خبر نداشته باشم دلم میگیره, ولی خوب هر که طاووس خواهد جور هندوستان کشد, اگه زندگیم نمره ی ا درسش کم شه, فقط و فقط من مقصرم...در نتیجه کمتر اس ام اس می دهیم.لعنت به این ایرانسل!!! ملتی رو از کار و زندگی انداخته.....

زندگیم ببخشید دیگه چیزی یه ذهنم نمیاد که بنویسم.

راستی یادم رفت بگم زندگیم انقدر مهربونه که نگو.......یه دل داره اندازه یه دنیا خیلی دوسش دارم خیلی خیلی خیلی.

به داداش فرشاد بگو فردا میام با هم بریم قلیون بکشیم.پرتغالی.......

اینو هم اون برام فرستاده که امیدوارم خوشتون بیاد.

يه دل شکسته دارم کی می خره؟ دوستم ميگفت : يه جا سراغ داره که دل شکسته رو خوب می خره. آدرس اونجا رو به زحمت پيدا کردم تو يكي از کوچه های تنگ و تاريک تابلو مغازه خيلی قديميه طوری که اصلآ معلوم نيست چی نوشته فقط کلمه قلب ويه کلمه که نصفش پيداست، ابد.. که اونم به هزار مصيبت ميشه خوندش صاحب مغازه يه پيرمرده نشسته رو يه صندلی و داره با يه تکه نخ محکم يه قلب رو وصله ميزنه وای چه قدر قلب اينجاست!! بزرگ ، کوچيک، متوسط يه سريشون تو شیشه الکل و يه سری هم خشک کرده و زده به ديوار - سلام - يه دل آوردم واسه فروش چند بار شکسته؟ - مگه مهمه؟ :بله، هر چی کمتر بهتر - با اينها چيکار ميکنی؟ :مگه نميبينی؟ - آره خوب ولی واسه چی اينها رو جمع ميکنی؟ :بده اون دلتو ببينم چند می ازه اون رو ورانداز ميکنه و زير لب يه چيزايی زمزمه ميکنه: اين دو تا درست ميشه، اين يكي خيلی بزرگه... چند دقيقه فکر ميکنه :دل خودته يا پيداش کردی؟ :از کسی خريدی؟ - نه مال خودمه - چند ميخريش؟ : قيمتی نداره. - من اگه بخوام يكي ازت بخرم چند ميدی؟ : بستگی داره. - به چی؟ :کدومش رو بخوای - مثلآ اون :فروشی نيست - چرا؟ :عتيقست - مال کی بوده؟ : مجنون - خب اون :فروشی نيست - آخه چرا مگه مال کيه؟ : سواد داری زيرش نوشته که ..... - خب اون چی؟ : اون اصلآ فروشی نيست - مال کيه؟ : مال خودمه - حالا مال منو چند می خری؟ :يه کلام 5هزار تومن چشام از چشام از کاسه زد بيرون،آخه چرا؟ :قلبت خيلی وصله داره چند جاش هم اصلآ درست نميشه آدم معروفی هم که نيستی - خب نيستم ولی عاشق که هستم با مسخره پوزخندی زد و گفت: :عاشق ، يه عاشق زنده اصلآ با عقل جور در نمياد اين قلبهايی که ميبينی همه مال عاشقهايی هست که از عشق حقيقی مردن پس تو چرا هنوز زنده ای؟ پس تو عاشق نبودي نه قلبت به دردم نميخوره دلم رو ازش پس ميگيرم و بر ميگردم تو راه همش به جمله های آخر پيرمرد فکر ميکردم ((يه عاشق زنده اصلآ با عقل جور در نمياد اين قلبهايی که ميبينی همه مال عاشقهايی هست که از عشق حقيقی مردن پس تو چرا هنوز زنده ای؟)) به خونه که رسيدم يه راست به تختم اومدم و خوابيدم تو خواب ديدم که دارم با قلبم صحبت می کنم اون ميگفت: چرا می خوای منو بفروشی؟ اصلآ تو چرا انقدر احساساتی هستی که من رو انقدر شکننده کردی؟ مگه گناه من چی بوده که مال تو شدم؟ همه رو بهم ترجيح ميدی، هيچ وقت به فکر من نبودی................اره عزیز هیچ وقت از زندگیتون نا امید نشو.همیشه به فکر خودتون باشید نه کس دیگه ای.تنها خودتونید که میتونید به خودتون کمک کنید تا دوباره رو پای خودتون بایستید.باور کن میشه اگه بخوای........

انگار پای ثانیه ها لنگ می شود...وقتی دلی برای دلی تنگ می شود

خوش میگذره یه مدت ما نبودیم  جای ما رو حساب خالی کردید یا نه؟؟؟

بسه بسه نمیخواد خالی ببندید خودم میدونم اصلا هم به یادم نبودید........

دیروز صبح, من بعد از چهار ماه و اندی دوری زندگیمو دیدم.دلم براش یه ذره شده بود .اینقدر دلتنگش شده بودم که وقتی دیدمش می خواستم بپرم تو بغلش و داد بزنم زندگی دوست دارم, ولی ما دست همدیگه رو هم نمی گیرم, این خواسته ی اونه ,چون می خواد همه چی رو بزاریم واسه وقتی که رابطمون حالت شرعی پیدا کنه که الآن نه من شرایطشو دارم ونه زندگیم

 من دستای یکی رو گرفتم یا اون دستامو گرفت و از اون وضعیت نجاتم داد فرقی نمیکنه, مهم اینه که دستم تو دستای یه عزیز بود که دیگه تنها نباشم, که دیگه غصه نخورم...از این به بعد چی میشه و روزگار با من چیکار می کنه, من و عزیزم تا ته خط با هم میمونیم یا نه, نمی دونم, فقط می دونم ادامه ی مسیر, الآن, بدون اون برام یه کابوسه.خودشم اینو می دونه و امیدوارم از این موضوع سو استفاده نکنه, آخه بعضی یا وقتی می فهمن چقدر بهشون وابسته و محتاجی, به جای اینکه دستتو محکم تر فشار بدن, دستتو رها می کنن...می دونم زندگی من اینجوری نیست که اگه باشه امروز دستمو رها کنه بهتره تا فردا! دلم براش تنگ شده ,خیلی... ولی چاره ای جز تحمل دوریش ندارم.بگذریم.

دیگه باید برم برای امروز کافیه

از زندگیم معذرت میخوام که نتونستم بیشتر از این براش بنویسم

اخه ازم خواسته بود که یه اپ بزرگ بکنم ولی شرمنده به خدا کار دارم باید برم.

اگر منظورت منم بی معرفت نیستم از معرفت زیاد دارم می میرم.بی معرفت توئی و چقدر بیزارم .دلم می خواد بزنم لهت کنم هنوز حرفت داره منو می سوزونه..............................!!!!!!

تو فرصت برای حرف زدن ندادی

سلام بهونه قشنگ من برای زندگی

اره بازم منم همون دیونه همیشگی

فدای مهربونیات چه میکنی با سرنوشت

دلم برات تنگ شده بود این نامه رو برات نوشت

حال منو اگه بخوای رنگ گلای قالیه

جای نگاهت بد جوری توی صحن چشام خالیه

دیشب دلم گرفته بود رفتم کنار اسمون

فریاد زدم یا تو بیا یا منو پیشت برسون

فدای تو یه وقت شبا بی خوابی خستت نکنه

غم غریبی عزیزم زرد و شکستت نکنه

چادر شب لطیقتو از روت، شبا پس نزنی

اگه برات زحمتی نیست پای عهدمون بمون

منم تو رو سپردمت دست خدای مهربون

ازوقتی رفتی اسمونمون پره کبوتر شده

زخم دلم خوب نشده از وقتی رفتی بدتر شده

فدای تو نمیدونی بی تو چه دردی کشیدم

حقیقتو واست بگم به اخر خط رسیدم

نمیدونی چقدر دلم تنگه برای دیدنت

برای مهربونیات نوازشات .....

به خاطرت مونده یکی همیشه چشم به راحته

یه قلب تنها و کبود هلاک یه نگاهته

من میدونم همین روزا عشق من از یات میره

بعدش خبر میدن بیا که داره دوستت میمیره

عکسای نازنینتو با چند تا گل کنارمه

یه بغض کهنه چند روزه دائم در انتظارمه

تنها دلیل زندگی با یه غمی دوست دارم

داغ دلم تازه میشه اسمت رو وقتی میارم

وقتی تو نیستی چه کنم با این دل بهونه گیر

مگه نگفتم چشاتو از چشم من هیچ وقت نگیر

دلم میخواد یه چیزی رو بدونی دیگه نه عاشقی نه مهربونی

میگم شبا ستاره ها تا میتونن دعات کنن

نورشونو بدرقه پاکی خندهات کنن.

 بعضی تجربه ها خیلی سخت به دست میان.من اسکارلت اوهارا شدم و داشتم خیلی چیزا رو خیلی راحت بر باد

میدادم و دادم. من نمیدونستم ناناز رفتنیه.من نمیدونستم تنهایی چیه.من اون موقع ها بی خیالترین و مشنگ ترین ادم دنیا

بودم.یادته گفتی تنهایی وحشتناکترین چیز دنیاس؟من به حرفت خندیدم.یادت نمیاد احتمالا .مال خیلی وقت

پیشه.اون اولا.من به تنهایی خندیدم و امشب از ترس تنهایی گریه کردم.من ترسیده بودم.مثل دیروز.مثل

امروز.از نبودت.از رفتن. من نفهمیدم تو خونه ی خودم باید احساس امنیت کنم.امنیتی که داشتم اما از نبودش

ترسیدم.من باید تو باغچه های خونه گل میکاشتم نه اینکه از ترس رفتنم میذاشتم باغچه هاش بخشکه.من باید

گردو خاک شیشه هاشو پاک میکردم.اصلا نباید میذاشتم خاک بگیره.اینقدرا بچه نیستم

که نفهمم حالا دیره ولی الانم میشه کاری کرد.شاید بشه.مگه اسکارلت نگفت رت رو بر میگردونه؟ منم

میتونم.مگه من اسکارلت بی خیال و سرد و سر به هوا نبودم؟ خوب فردا مال منه.من فردا رو دارم.یه فردای

سفید که هر جور بخوام مینویسمش . حتی اگه جاده ها صدات کنن حالا میدونم که میتونم داشته باشمت.حال

میدونم اشتباه میکردم که فکر میکردم فقط خودم سنگدلم.حالا میدونم تو آینه ای یعنی چی.حالا میدونم توام مثل

خودمی.برم میری.نگم نمیگی.نخوام نمیخوای.حالا فهمیدم.حالا من سبکم.عین یه پرکه باد میزنه و بالا میره.عین

یه قاصدک که همه جا میره.من اعتقاد دارم که قاصدکا میرن اما بر میگردن.

چه حس خوبی!

وای که چقد بودنت خوبه.شاید تا حالا واقعا نبودنتو حس نکرده بودم.چقدر احساس نبودت بده.

امروز انگار اخر دنیاس.باید از تمام لذتش استفاده کرد.تو نمیتونی درک کنی بودنت برای من چیه که از نبودنت اینقدر میترسم.یه حس عجیب از بودن و نبودنه.مثل رفتنیه که میدونی برگشت نداره ولی میری.رفتن اونقدر شیرینه که هرچند خودت میدونی اگه بری دیگه بر نمیگردی ولی میری.حکایت زندگی من شده این. خوب مقتضای دیوونگی همینه.دیوونه اگه عاقل بود که بهش دیوونه نمیگفتن.دیوونه س چون دست خودش نیست.انگار اختیار نداشته ش دست یکی دیگه س.همه یه روزی دیوونه میشیم. طبیعیه.اونقدر میچرخی و میچرخی تا اخرش یه روزی یه جایی گیر میکنی.دلت گیر میکنه.میخوای بری.میدونی جای تو نیست. الان هست ولی فردا نه.پس باید بری اما عقلت کار نمیکنه

امروز از اون روزاس که میشه تو باد وایساد وداد زد.مثل کاری که من کردم.از ته دل خندیدم.داد زدم.داد زدم خدا من خیلی خوشبختم. اما

فردا هم من خوشبختم؟اینا رو که میگم نمیفهمم معنی داره یا نه.معنیش من نیستم. شاید تویی.من و تو داریم؟ اصلا چرا من ... اینجاس که

دیگه قفل میکنم.نمیخوام بهش فکر کنم.از فکر کردن متنفرم. از اندیشه ی ناتمام بودن و نبودن خسته شدم. میخوام خوش باشم.باامروز.

اصلا به من چه فردا چی میشه. اصلا به من چه کی میاد تو این زندگی کی میره.منم از این دنیا سهم دارم.ندارم؟ منم میخوام بخندم.کم گریه

 خسته شدم. دیگه نمیخوام خستگی فردا رو از الان احساس کن.میخوام زندگی کنم.میفهمی؟ میخوام راحت باشم.حقمه. فردا شاید روز من باشه شاید نباشه. فردا شاید اخرین روز باشه.واسه من.فردا شاید باشم شاید نباشم.رو این کره ی خاکی.اگه بودم کی میدونه چی میشه.پس چرا امروزو از خودم بگیرم؟ خسته م.خیلی خسته.روحم اونقد ر ضربه دیده که دل خودم واسه خودم بسوزه.میدونی چی کشیدم.چقدر این چند ماهه برام سخت گذشت.دیگه میخوام منم کمی زندگی کنم.

اینم یه نوشته ی توپ:

گفت:

امدم...

ویادم امد میگفتی

تو هم غزل بودی

قطعه قطعه... 

سلام.من برگشتم.این فقط سلام اولیه س..

ابجی مریم عزیز متاسفانه دیر نظرت رو خوندم.برای حرفت احترام قائلم.ممنون از نظرت.روش فکر میکنم.

برای معشوقم؟؟؟این رو تو کامنتا ننوشتم تا بقیه م بخونن.به هر حال ممنون که رک نظرتو گفتی.اینم چیزی که برام فرستادی.

"""خدا کنه هیچ خانه ای بی بزرگ نباشه اینجا هم صا حب خانه همه رو محتر مانه جواب می کنه بجای اینکه این قدرت رو داشته باشه و با همه یک جور بر خورد کنه اما در جملاتش بعضی ها عزیزترین کسش هستن بعضی ها رفیق صمیمی و بعضی ها دوست اینترنتی و بعضی دیگر گذری چرا همه بچه های که اینجا میان با هم درگیر میشن به علت خود خواهی مدیر محترم که دفترش فقط برای معشوقشه نه دیگران …… تو هیچ وقت موفق نمیشی چون نمی تونی یک محیط کوچک را با 5 نفر اداره کنی دلیل اصلی ان هم اینه که در نوشته هات فقط شخص خا صی طرفته و

بقیه کشک

ابجی مریم من اگه بخوام واسه اونکه عزیزترینمه حرف دلم رو بنویسم دنیا اتیش میگیره. هستن کسایی که جنبه ندارن از عشق و عاشقی بخونن.گوش نا محرم نباشد جای پیغام سروش...نوشتن واسه من کاری نداره.مطمئن باش هنوز حرفی از انچه که تو دلمه ننوشتم که تو میگی معشوقم.اگه تمایل داری برات مینویسم تا بدونی عشق چیه و هر چیزی رو خطاب به معشوق ندونی...

بی خیال......

من و دوستام عادت داریم از ساعت 1 شب به بعد بریم سراغ موبایل و اینقدر شماره همدیگه رو بگیریم تا بی

چاره مورد نظر از خواب بپره.فقط نمیدونم چرا با وجود اینکه میدونیم هممون به این مرض دچاریم چرا گوشی

هامونو silentنمیکنیم!!! دیشب ساعت 3.30 سامی رو از خواب پروندم.صبح میگه بشر مگه تو نمی فهمی وقت

خوابه؟منم یه جواب منطقی دادم.گفتم چون عاشقم خواب و خوراک ندارم! نه نمیدونم.

حالا اینکه خواب و خوراک ندارم نمیدونم به دلیل عاشقیه یا گلاب به روی دوستان ...

این نوشته هم مال سیزده بدره ولی به دلایلی ثبتش نکردم

امروز نصف دخترا و پسرای ایران زمین میرن سبزه گره میزنن

ولی من به این نتیجه رسیدم حتی اگه دو تا درخت رو هم به همدیگه گره بزنم

هیچ فایده ای نداره چه برسه به دو تا علف زپرتی...

در نتیجه در خانه مان میمانیم

و میخوابیم...

اگه يه روز من مُردم و تو منو دوست داشتي پنج شنبه ها بيا سرِ مزارم و گلِ سرخي رو

روي قبرم بذار تا هميشه اون گلي که بهت داده بودم رو به خاطرم بيارم ... ولي... اگه

تو مُردي ... من فقط يک بار ميام مزارِت .. ميام و اون دسته گلِ سفيدِ مريم رو که با خون

خودم سرخشون کردم ، برات هديه ميکنم وعاشقانه کنارت جون ميدم تا بدوني هيچ

وقت تنها

نیستی ......................

این پست به دلایلی حذف شد

امشب ماه بود ستاره بود اسمون بود اما... تو نبودی..نمیدونم کجا بودی.زیر کجای این سقف نقره

ای.واسه من فرقی نمیکنه.میدونم عین پرنده هایی.نمیشه تو دستم نگهت دارم.یعنی نمیتونم.دلم

میخواد اما در توانم نیست.نمیدونم سعی کردم یا نه!!!!! ولی مطمئنم از عهده اش بر نمیام.خواستم داشته

باشمت.واسه خودم ولی نشد.تو مال موندن نیستی.من یه ستاره ام.ساکتم و ساکن.ولی تو

کهکشانی.اتیش میزنی و میری.میدونی اگه ستاره زبون داشت فریاد میزد نرو؟ میدونی ستاره دلش

میخواد بگه...؟ نه! نمیدونی .اخه تو مال اونی.مال اون.مال رفتن.میری و ستاره نگات میکنه...

حتی نمیتونه دنبالت بیاد.فریاد میزنه .....ولی بی صدا.حتی نگاش نمیکنی.چشمت به اون دور دوراس....

تو میری و ستاره ی تو تا همیشه چشم به راهت میمونه...

برو کهکشان من...

برو ویادت نره ستاره ی تو همیشه و تا ابد چشم به راهته...

برو ویادت نره اشکای بی رنگ ستاره پشت سرت رو گونه شه...

برو یادت نره ستاره ی سنگی هم قلبی داره دور از تو دست از تپیدن ور نمیداره...

برو ویادت نره ستاره تا ابد واسه هیچ خورشیدی چشمک نمیزنه...

بر ویادت نره ستاره تا ابد ستاره میمونه...

واسه ستاره هر روز یه سال میگذره...

میدونم دل همه برام تنگ میشه.به یادم باشین.وقتی میخواین چیزی بخورین به این فکر کنین که من خسته و تنها بدون همدم تو شهر غریب دارم چی میکشم.من رفتم...به همین سادگی...(به همین خوشمزگی).یادت بیاد من واست نوشتم.با اینکه میدونستم شب میخونی و چشات اذیت میشه اما با همون بنفشی نوشتم که هیچ وقت کمرنگ نمیشه.تو این چند روز که من نیستم بیاین تو کامنتام بنویسین .... کجایی ؟برگرد!!! میرم ولی گریه نکن! این روزا که من نیستم همش به این فکر کن که چقد دوسم داری!!.(انگار دارم میرم بمیرم) .چقد دوستون داشتم.چقد دوست داشتم.یادت نره... تو میگی مطمئن باش.خوب...هستم.وقتی من نیستم میدونم تنفس تو این شهر بدون من چقدر سخته!( امروز اعتماد به نفسم رفته بالا.).اگه دلت واسم تنگ شد بگو(اس ام اس هم قبول میکنیم)نشد که دیگه هیچی.

اگه اونجا به نت دسترسی داشتم حتما" بهتون سر میزنم

اهان یادم نره پیشاپیش همه ی بهاریا تولدشون مبارک

بعد از 13 بر میگردم.با کلی سوغاتی

این چند خط پایین رو هم تقدیم میکنم به همه فروردینی ها

يادمون باشه که هيچکس رو اميدوار نکنيم بعد يکدفعه رهاش کنيم چون خورد ميشه ميشکنه و آهسته مي ميره . يادمون باشه که قلبمون رو هميشه لطيف نگه داريم تا کسي که به ما تکيه کرده سرش درد نگيره يادمون باشه قولي رو که به کسي ميديم عمل کنيم . يادمون باشه هيچوقت کسي رو بيشتر از چند روز چشم به راه نذاريم چون امکان داره زياد نتونه طاقت بياره . يادمون باشه اگه کسي دوستمون داشت بهش نگيم برو نميخوام ببينمت چون زندگيش رو ازش ميگيريم.یادمون باشه وقتی به یکی قول میدیم هرگز تنهاش نذاریم یادمون نره! یادمون باشه...اگه مي دونستي قطره ي بارون وقت دورشدن از ابرا چه حالی میشه .. اگه مي دونستي يه بندر وقت رفتن کشتيها چه تنها ميشه ..اگه مي دونستي درخت کاج وقت پر کشيدن پرنده ها چه غمگين ميشه ..اگه مي دونستي که رفتنت چه آتیشي به جونم میکشه..اون وقت انقدر راحت تنهام نمیذاشتی!...اره نتونستم دوریتو تحمل کنم!اره واقعا دوستت دارم این که ناراحتی نداره!واسه تو خودمو شکستم اخه دوتا خط موازي هيچ وقت بهم نمي رسند مگر اينكه يكي از اونها براي رسيدن به ديگري، بشكنه !و باز چه راحت از کنارم میگذری!وقتی دلتنگت می شم هیچ راهی ندارم جز اشک ریختن اخه به دلتنگی اعتقاد نداری! همین گریه ها دلمو اروم می کنن

امشب به دلایلی بنفش مینویسم..به قول استاد شریعتی نمینویسم که بخوانی .مینویسم که لمس کنی ببویی .مینویسم اما مطمئنم خوشگل از اب در نمیاد مطمئنم نمیپسندی.تویی که میخونی .تویی که دارم برات مینوییسم .مینویسم تا متوجه شم .تا بفههم .من تو نوشتن خیلی راحتم.میتونم هر چی دلم میخواد بگم.هر کی حوصله نداره نخونه چون سر و ته نداره حرفام.درد و دله.یه سری حرفای عجیب شاید بی معنی شاید با معنی ولی فقط واسه تو...

وقتی مینویسی اگه نوشته طولانی بشه دیگه نمیتونی پنهان کنی.حرفا لبریز میشه.خودش میاد.دیگه نمیشه نگفت بابا من قلب دارم.چرا هیچکی نمیفهمه!!!!!!

چند تا حرف حساب:

چرا اینو گفتم؟.............خودمم نمیدونم.تو ذهنم بود منم نوشتمش!!! امشب میگی شکسپیر گفته واسه لذت بردن از زندگی باید کمی احمق بود.خوب راست میگه بنده خدا! من همیشه میگم خدا ادما رو درست کرد تا لذت ببرن.از همه چی.از نماز.از دعا.از خواب.از گریه.از انتخابات! تو میگی لذت ببرن که چی؟ من میگم لذت ببرن که یه روزی حالشون گرفته بشه لذت ببرن که یه روزی بلخره یکی میاد که دلشون رو بشکنه .لذت ببرن که یه ادمی مثل تو از زندگی سیرشون کنه.....

نمیدونم چرا امشب این طوری شدم یهو یه کسی میاد به ذهنم وتا ازش چیزی ننویسم از این مغزم بیرون نمیره.یادش بخیر بابا بزرگم برام حافظ میخوند(خدا رحمتش کنه)عاشق اون لحظه ها بودم.حالا سالهاست نه کسی برام کتاب خونده نه کسی کنارم نشسته تا من بخونم.این یکی از بزرگترین ارزوهامه.قشنگترین ثانیه هام با بابا گذشت و هیچ کس تا حالا نتونسته دوباره لحظه ای به اون قشنگی بهم بده.(بالاخره یا من کم میارم یا شما!!!من فعلا میخوام بنویسم...)مردم ارزو دارن منم ارزو دارم.بزرگترین ارزوای من شب تا صبح قدم زدن زیر درخت کاج! با صدای بلند واسه کسی که دوسش دارم کتاب خوندن! دویدن زیر نم نم بارون... و اینجور چیزاس.ارزوهامم مثل خودم بچه گانن.نه؟

فکر کنم دیگه خیلی کشش دادم.

یه روز دیگه هم گذشت.16 اسفند هم تموم شد.با همه ی خستگیاش. با من و تویی که سرمون درده!!! خیابونای شلوغش.اسمونش.. همه چیش... جات خیلی خالیه.یه وقتایی دلم بدجوری تنگ میشه.واسه خیلی چیزا.حتی واسه دعوا.یکی من بگم یکی تو بگی.بعد من بگم دوس دارم! اخ چقدر دلم میخواد بگم به تو چه!!!! (ولی مگه میشه؟ من ... به تو ...بگم ...به تو چه....میشه؟ محاله.).دوست دارم سرت داد بزنم بگم چرا مواظب خودت نیستی؟(!!!)چند روز پیشم که سر خوردی دستت ضرب دیده)

ای که امروزم گذشت.پونزده شونزده روز دیگه 86 هم تموم میشه.اینم میره.با همه ی خاطره هاش.روزای قبل ابان و روزای بعد ابان...شهریور تلخش.مرداد بی نظیرش.دی ماه برفیش.خاطرات زمستونیم همش مال توست.چه اینجا چه توبرفا... .همش گذشت.و امروز تو هستی و نیستی.تو همین جایی و هر روز من به تنهایی دچارم...